ΛΟΓΟΣ
ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΕΣ
ἀνάμνησις (ἡ)

ΑΝΑΜΝΗΣΙΣ

ΛΕΞΑΡΙΘΜΟΣ 560

Η ἀνάμνησις —η «ἀνά-μνήση», η ανάκληση όσων είχαν λησμονηθεί— είναι μία από τις πιο τολμηρές πλατωνικές διδασκαλίες: μάθηση δεν είναι κατάκτηση νέας γνώσης, αλλά ανάμνηση όσων η ψυχή γνώριζε προτού ενσαρκωθεί. Στον Μένωνα ο Σωκράτης αποδεικνύει τη διδασκαλία καθοδηγώντας έναν αμαθή δούλο να λύσει γεωμετρικό πρόβλημα. Στον Φαίδωνα η ανάμνησις γίνεται επιχείρημα υπέρ της αθανασίας της ψυχής. Ο λεξάριθμός της (560) μοιράζεται με την ίδια τη λέξη σε παραλλαγή (ἀνάμνησις), υπογραμμίζοντας την αυτοαναφορική της φύση.

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΦΑΛΜΑΤΟΣ

Ορισμός

Κατά το Λεξικό Liddell-Scott-Jones, ἡ ἀνάμνησις είναι η «ἀνάκληση στον νου», η «ενθύμηση», η πράξη του να φέρνεις ξανά στη συνείδηση κάτι που είχε λησμονηθεί. Σχηματίζεται από το πρόθημα ἀνα- (ξανά, πάλι) και τη ρίζα μνη- της μνήμης, δηλώνοντας μια ενεργή ψυχική λειτουργία: όχι απλή διατήρηση (μνήμη), αλλά επαναφορά.

Στην κοινή γλώσσα, η ἀνάμνησις διατηρεί τη σημασία της ενθύμησης ή της υπόμνησης — ό,τι κάνει κάποιον να θυμηθεί κάτι. Ο όρος χρησιμοποιείται επίσης σε τελετουργικά συμφραζόμενα: η ἀνάμνησις του Κυρίου στη θεία Ευχαριστία («τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν», Λουκ. 22:19) σημαίνει την τελετουργική αναπαράσταση και παρουσίαση εκ νέου των σωτηριωδών γεγονότων.

Οι πραγματικές της διαστάσεις αναδεικνύονται όμως στον Πλάτωνα, όπου γίνεται θεμελιώδης γνωσιολογική έννοια. Στον Μένωνα (81a-86c), ο Σωκράτης διδάσκει ότι η ψυχή, ως αθάνατη, έχει δει «πάντα τὰ χρήματα» προτού γεννηθεί· η μάθηση στην εγκόσμια ζωή δεν είναι άλλο παρά ανάκληση αυτής της προκοσμικής γνώσης. Στον Φαίδωνα (72e-77a) η διδασκαλία εντάσσεται σε επιχείρημα υπέρ της προΰπαρξης και αθανασίας της ψυχής. Στον Φαίδρο (249b-c) η ανάμνησις συνδέεται με την ανάκληση της θέας των Ιδεών από το υπερουράνιο. Οι Νεοπλατωνικοί —Πλωτίνος, Πρόκλος— θα αναπτύξουν περαιτέρω τη θεωρία, συνδέοντάς την με την επιστροφή της ψυχής στην αρχική της κατάσταση.

Ετυμολογία

ἀνάμνησις ← ἀναμιμνήσκω ← ἀνα- (ξανά) + μιμνήσκω (θυμίζω) ← ρίζα μνα-/μνη- (μνήμη)
Η ρίζα μνα-/μνη- ανάγεται στην ινδοευρωπαϊκή ρίζα *men- (σκέφτομαι, έχω στον νου), από την οποία προέρχονται και το λατινικό mens, το αγγλικό mind και το σανσκριτικό manas. Ο ενεστώτας μιμνήσκω είναι αναδιπλασιαζόμενος (μι-μνη-σκω) και έχει αυτοπαθή χρήση: κάνω τον εαυτό μου να θυμηθεί. Το πρόθημα ἀνα- έχει εδώ τη σημασία του «ξανά», «πάλι»: ανα-μιμνήσκω = φέρνω ξανά στον νου. Η κατάληξη -σις παράγει αφηρημένο ουσιαστικό που δηλώνει τη διαδικασία.

Συγγενικές λέξεις: μνήμη (διατήρηση στον νου), μνήμων (ο που θυμάται), μνημόσυνον (ενθύμημα), μνημονεύω, ἀμνησία (απώλεια μνήμης), ὑπόμνησις (υπενθύμιση), μιμνήσκω. Ξένες παράλληλες: λατ. memini, reminiscor· αγγλ. mind, memento· σανσκρ. smṛti.

Οι Κύριες Σημασίες

  1. Ενθύμηση, ανάκληση στον νου — Η γενική, καθημερινή σημασία — η πράξη του να θυμάται κάποιος κάτι που είχε ξεχαστεί.
  2. Υπόμνηση, υπενθύμιση — Αυτό που προκαλεί την ενθύμηση — ένα αντικείμενο, μια λέξη, μια τελετή που φέρνει ξανά στον νου.
  3. Πλατωνική ανάμνησις (γνωσιολογική) — Η διδασκαλία ότι η μάθηση είναι ανάκληση προκοσμικής γνώσης — η ψυχή θυμάται τις Ιδέες που είχε θεαθεί προτού ενσαρκωθεί.
  4. Επιχείρημα αθανασίας — Στον Φαίδωνα, η ανάμνησις αποδεικνύει την προΰπαρξη και άρα την αθανασία της ψυχής.
  5. Θεωρία της μάθησης — Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, η διδασκαλία δεν μεταφέρει γνώση από τον δάσκαλο στον μαθητή αλλά τον βοηθά να ανασύρει από μέσα του ό,τι ήδη ξέρει.
  6. Τελετουργική ανάμνησις — Στη χριστιανική θεία Ευχαριστία, η ανάμνησις δεν είναι απλή ψυχολογική ενθύμηση αλλά μυστηριακή εκ νέου παρουσίαση των σωτηριωδών γεγονότων.
  7. Νεοπλατωνική ανάμνησις — Στον Πλωτίνο και τον Πρόκλο, η ψυχή αναθυμάται την προέλευσή της από το Ἓν, η φιλοσοφία γίνεται άσκηση επιστροφής.
  8. Ιστορική ενθύμηση, επετειακή — Σε πολιτικά και κοινωνικά συμφραζόμενα, η ανάμνησις μπορεί να είναι δημόσια τελετή ή λογοτεχνικό είδος που τιμά το παρελθόν.

Η Φιλοσοφική Διαδρομή

Η ἀνάμνησις διαγράφει μια τροχιά τριών σταδίων: ως κοινή ελληνική λέξη, ως πλατωνική γνωσιολογική θεωρία, και ως μυστηριακή τελετουργική έννοια του χριστιανισμού και του νεοπλατωνισμού.

5ος ΑΙ. Π.Χ.
Πυθαγόρειοι
Η διδασκαλία της μετεμψύχωσης προϋποθέτει ότι η ψυχή διατηρεί ίχνη από τις προηγούμενες ζωές της. Λέγεται ότι ο ίδιος ο Πυθαγόρας θυμόταν παλιές ενσαρκώσεις του.
5ος ΑΙ. Π.Χ.
Ἐμπεδοκλῆς
Στα Καθαρμοί αναφέρει: «ἤδη γάρ ποτ' ἐγὼ γενόμην κοῦρός τε κόρη τε, θάμνος τ' οἰωνός τε καὶ εἰν ἁλὶ ἔλλοπος ἰχθύς» — η ανάμνηση των προηγούμενων μορφών της ψυχής.
4ος ΑΙ. Π.Χ.
Πλάτων — Μένων
Το πρώτο συστηματικό επιχείρημα: ο Σωκράτης καθοδηγεί τον δούλο του Μένωνα να λύσει γεωμετρικό πρόβλημα χωρίς διδασκαλία, αποδεικνύοντας ότι η γνώση είναι ανάκληση.
4ος ΑΙ. Π.Χ.
Πλάτων — Φαίδων
Η ανάμνησις γίνεται επιχείρημα υπέρ της αθανασίας της ψυχής (72e-77a). Αν η ψυχή θυμάται όσα έμαθε πριν γεννηθεί, τότε προϋπήρχε· και αν προϋπήρχε, θα επιβιώσει.
4ος ΑΙ. Π.Χ.
Πλάτων — Φαίδρος
Στον μύθο του υπερουρανίου (249b-c), η ψυχή θυμάται τις Ιδέες που θεάθηκε πριν την ενσάρκωση· η φιλοσοφική μανία είναι η ερωτική ανάμνηση του ωραίου.
4ος ΑΙ. Π.Χ.
Ἀριστοτέλης
Στο Περὶ μνήμης καὶ ἀναμνήσεως διακρίνει τη μνήμη (παθητική διατήρηση) από την ανάμνηση (ενεργή ανάκληση), χωρίς όμως να αποδέχεται την πλατωνική μεταφυσική θεωρία.
3ος ΑΙ. Μ.Χ.
Πλωτῖνος
Στις Ἐννεάδες IV.3-4 αναπτύσσει την ψυχολογία της ανάμνησης μέσα στο νεοπλατωνικό σύστημα: η κατώτερη ψυχή έχει μνήμη, η ανώτερη όμως θεωρεί άμεσα τις Ιδέες.
5ος ΑΙ. Μ.Χ.
Πρόκλος
Συστηματοποιεί την πλατωνική και νεοπλατωνική θεωρία της ανάμνησης ως επιστροφής της ψυχής στην αρχική της κατάσταση, μέρος της γενικότερης τριάδας μονή-πρόοδος-ἐπιστροφή.

Λεξαριθμική Ανάλυση

Ο λεξάριθμος της λέξης ΑΝΑΜΝΗΣΙΣ είναι 560, από την πρόσθεση των τιμών των γραμμάτων:

Α = 1
Άλφα
Ν = 50
Νι
Α = 1
Άλφα
Μ = 40
Μι
Ν = 50
Νι
Η = 8
Ήτα
Σ = 200
Σίγμα
Ι = 10
Ιώτα
Σ = 200
Σίγμα
= 560
Σύνολο
1 + 50 + 1 + 40 + 50 + 8 + 200 + 10 + 200 = 560

Το 560 αναλύεται σε 500 (εκατοντάδες) + 60 (δεκάδες) + 0 (μονάδες).

Οι 18 Μέθοδοι

Η εφαρμογή των 18 παραδοσιακών μεθόδων λεξαριθμικής ανάλυσης στη λέξη ΑΝΑΜΝΗΣΙΣ:

ΜέθοδοςΑποτέλεσμαΣημασία
Συναρίθμηση560Βασικός λεξάριθμος
Αριθμολογία Δεκάδας2
Αριθμός Γραμμάτων9
Αθροιστική0/60/500Μονάδες 0 · Δεκάδες 60 · Εκατοντάδες 500
Περιττός/ΖυγόςΖυγόςΘηλυκή δύναμη
Αριστερό/Δεξί ΧέριΔεξίΘεϊκό πεδίο (≥100)
ΠηλίκονΣυγκριτική μέθοδος
ΠαλινδρομικάΌχι
ΟνοματομαντείαΣυγκριτική
Σφαίρα ΔημοκρίτουΜαντική με σεληνιακή ημέρα
Ζωδιακή ΙσοψηφίαΣελήνη ☽ / Τοξότης ♐560 mod 7 = 0 · 560 mod 12 = 8

Ισόψηφες Λέξεις (560)

Στο λεξικό LSJ υπάρχουν συνολικά 82 λέξεις με λεξάριθμο 560. Για τον πλήρη κατάλογο και AI σημασιολογικό φιλτράρισμα, δες το διαδραστικό εργαλείο.

Πηγές & Βιβλιογραφία

  • Liddell, H. G., Scott, R., Jones, H. S.A Greek-English Lexicon. Oxford: Clarendon Press, 1940, s.v. ἀνάμνησις.
  • PlatoMeno 81a-86c, Phaedo 72e-77a, Phaedrus 249b-c. Loeb Classical Library.
  • AristotleDe memoria et reminiscentia. Loeb Classical Library.
  • PlotinusEnneades IV.3-4. Μετάφραση A. H. Armstrong, Loeb Classical Library.
  • Scott, DominicRecollection and Experience: Plato's Theory of Learning and its Successors. Cambridge University Press, 1995.
  • Fine, GailPlato on Knowledge and Forms: Selected Essays. Oxford University Press, 2003.
  • Vlastos, GregorySocrates: Ironist and Moral Philosopher. Cornell University Press, 1991.
Εξερεύνησε τη λέξη στο διαδραστικό εργαλείο
AI φιλτράρισμα ισόψηφων + όλες οι μέθοδοι ενεργές
ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ →
← Όλες οι λέξεις
Αναφορά Σφάλματος
Συνεχίστε δωρεάν
Για να συνεχίσετε την έρευνα, ολοκληρώστε τη δωρεάν εγγραφή.
ΔΩΡΕΑΝ ΕΓΓΡΑΦΗ